علت و معلول!¡

شخصی نابغه در ۵ سالگی استاد دانشگاه بود.در ۱۹ سالگی فوت شد.

برای شخص من چندان عجیب نبود این اتفاق.چرا که زندگی مسیر پیچیده ای است.

با کلی رویداد های عجیب و غریب.

شاید اگر همین الان برای روح اموات و این مرحوم فاتحه ای زیر لب بفرستید و سعی

کنید مطلبی را تایپ کنید.برایتان جالب باشد که ببینید می شود.

نمی دانم چرا.علارغم میل باطنی حوصله نوشتن در مورد این مبحث فوق العاده طولانی

و در هم پیچیده را ندارم.

بیشتر دوست دارم به زبان کتابی،بخشی از افکارم را هر چند پراکنده بنویسم.

نظرات وبم را بستم چون به حق برای کسی نمی نویسم یا مثلا اینکه کسی نظری بدهد

و تعامل و گفت و گو شکل بگیرد،برخلاف ذات وبلاگ!

تعاملات گفتاری بخشی از زندگی است و انکار نشدنی ولی من نزدیک ۴ یا ۵ سال به شیوه

ی عمومی این برخورد اجتماعی در فضای مجازی زندگی کردم و خیلی خلاصه بگویم که

چندان سودمند نبود.و فقط می نویسم از آنجا که از نوشتن لذت میبرم.

شاید جز اندک افراد انگشت شماری در فضای مجازی دیگرانی که زمانی می شناختم برایم

فاقد ارزش شدند.چون به هر حال انسان دارای رفتارهای متفاوتند و گاهی غیرقابل تحمل

برای شخص ما.نه اینکه حالا حتما دلیل بر بدی رفتار یا خوده شخص مقابل باشد.

به هر حال از کل فضای مجازی نوشتنش را دوست دارم.و بودن همان انگشت شمار افراد.

البته چه خوب است که از همین افراد شناخت های بسیار بسیار سطحی در حد یک معلم

یا همکار دارم یا حتی خیلی کمتر.چون تجربه ثابت کرده به من که تلاش برای شناخت

عمیق در بسیاری موارد بیشتر باعث دوری و بیزاری می شود.چرا که همه آنطور نیستند

که ما می پنداریم ...

دل نوشته های یک دانشجو آینده...