کلی حرف

حرفهای این مدت.

دوست دارم همه شون که نه ولی بیشترشون رو توی این دو روز باقی بر روی

این صفحات مجازی حک کنم و بعدش برم.

اگه بشه خوب میشه.

در درجه ی اول خیلی دوست دارم که داستانی رو که ساختم و پرداختم بنویسم.

طولانیه و با انواع حالات ساخته شده ولی میخوام که بمونه.

نه مثل خیلی از داستان هایی که ساختم و به خاطر تنگنای وقت در همان ذهن ماندند

و همانجا مردند.

پ.ن:نظرات وب رو کلا از قالب حذف کردم.قبل تر هم توضیحاتی دادم.ولی این از

همون دوست داشتنی که نشدنیه